Το 70% των μελισσιών των ΗΠΑ μεταφέρονται στην Καλιφόρνια για να επικονιάσουν την αμυγδαλιά

Στην Καλιφόρνια των Ηνωμένων Πολιτειών, παράγεται το 80% των αμυγδάλων παγκοσμίως! Είναι εύλογο ότι μια καλλιέργεια τέτοιας κλίμακας δεν απαιτεί μόνο μεγάλες ποσότητες νερού, αλλά και ένα τεράστιο αριθμό επικονιαστών.

Για να γονιμοποιηθούν οι αμυγδαλιές και να παραγάγουν ποιοτικότερους αλλά και περισσότερους καρπούς, χρειάζονται 2 κυψέλες ανά στρέμμα. Οι ποικιλίες της αμυγδαλιάς στην πλειονότητά τους είναι αυτόστειρες και χρειάζονται σταυρεπικονίαση, πράγμα που σημαίνει ότι οι μέλισσες είναι απολύτως απαραίτητες. Συνολικά κάθε χρόνο μεταφέρονται 1,7 εκατομμύρια μελίσσια, από κάθε πλευρά των Ηνωμένων Πολιτειών, στην μεγαλύτερη μαζική μετακίνηση μελισσοσμηνών παγκοσμίως. Δηλαδή το 70% όλων των διαθέσιμων κυψελών των ΗΠΑ σύμφωνα με τον Gene Brandi, μελισσοκόμο και αντιπρόεδρο της Αμερικανικής Ομοσπονδίας Μελισσοκομίας.

Φυσικά όλος αυτός ο στρατός από μέλισσες δεν παραμένει στην Καλιφόρνια για πολύ. Η ανθοφορία της αμυγδαλιάς διαρκεί 2-3 εβδομάδες και μετά η περιοχή μετατρέπεται σε έρημο, που δε μπορεί να θρέψει όλες αυτές τις μέλισσες. Βέβαια οι μελισσοκόμοι στις ΗΠΑ είναι μαθημένοι καθώς μετακινούνται και για τα μανταρίνια στη Φλόριντα αλλά και για τα κεράσια στην πολιτεία της Ουάσινγκτον. Όμως τίποτα δεν συγκρίνεται με τον πανικό που επικρατεί κατά την ανθοφορία της αμυγδαλιάς.

Τι κάνει όμως τους μελισσοκόμους να διανύουν τόσο μεγάλες αποστάσεις, ξεκινώντας ακόμη και από το Μέιν, στην ανατολική ακτή, για μια ανθοφορία; Η αλήθεια είναι ότι οι αμυγδαλοπαραγωγοί πληρώνουν από $165 έως και $200 ανά κυψέλη! Σύμφωνα με τον Brandi τα έσοδα των μελισσοκόμων από το μέλι δεν είναι σταθερά κάθε έτος, ενώ οι παραγωγές έχουν μειωθεί τα τελευταία χρόνια. Το 2012 για παράδειγμα, οι μελισσοκόμοι των ΗΠΑ έβγαλαν 283 εκατομμύρια δολάρια από το μέλι, έναντι περίπου 656 εκατομμυρίων δολαρίων από την επικονίαση.

Ποιος είναι όμως ο αντίκτυπος στην υγεία των μελισσών όταν τρέφονται αποκλειστικά από μονοκαλλιέργειες; Τα φυτοφάρμακα και οι ρυθμιστές ανάπτυξης επιβαρύνουν τις μέλισσες. Κατά τη διάρκεια της ανθοφορίας της αμυγδαλιάς στην Καλιφόρνια το 2014, ένα ποσοστό μεταξύ του 15 και 25% των μελισσών υπέστη σοβαρές βλάβες. Από ολοκληρωτική κατάρρευση αποικιών, έως την εμφάνιση, στην επόμενη γενιά, παραμορφωμένων μελισσών.

Οι μεγάλες μονοκαλλιέργειες είναι το ιδανικό περιβάλλον για την ανάπτυξη παρασίτων και αυτό έχει ως συνέπεια την αντιμετώπιση με χημικά. Συνάμα όταν συγκεντρώνεται τόσο μεγάλος αριθμός μελισσιών σε μια τόσο στενή γεωγραφική περιοχή διευκολύνεται η διάδοση ιών και άλλων παθογόνων παραγόντων μεταξύ των μελισσών.

Οι μέλισσες επίσης στρεσάρονται αρκετά κατά τις μεταφορές και στη συγκεκριμένη περίπτωση το ταξίδι είναι πολύ μεγάλο. Ο Jeff Pettis, από το USDA, είχε δημοσιεύσει μια έρευνα, σύμφωνα με την οποία οι μέλισσες παρουσίαζαν δυσκολία να αναπτύξουν πλήρως τους αδένες τους, έπειτα από μακροχρόνια ταξίδια και αυτό είχε επίπτωση στην επόμενη γενιά καθώς δεν μπορούσαν να την ταΐσουν σωστά.

Σε αυτό ήρθε να προστεθεί και ο νέος νόμος για τα φορτηγά στις ΗΠΑ, σύμφωνα με τον οποίο για λόγους ασφαλείας θα πρέπει να υπάρχει 10ωρη στάση για κάθε 11 ώρες ταξίδι, με τα φορτηγά να παρακολουθούνται με ηλεκτρονική συσκευή.

Οι μελισσοκόμοι αντέδρασαν καθώς θεώρησαν ότι το να σταματήσουν σε θερμές περιόδους της ημέρας θα έθετε τις μέλισσες σε κίνδυνο καθώς αυτές θα παρέμεναν κλεισμένες. Όμως δεν μπορεί και κάποιος να οδηγεί για 20 ώρες συνεχόμενες.

Πίσω στην Καλιφόρνια οι αμυγδαλιές συνεχίσουν να αυξάνονται. Από το 2005 έχουν αυξηθεί κατά 50% και μην ξεχνάτε πως για κάθε νέο στρέμμα χρειάζονται και 2 νέες κυψέλες ενώ μόνο πέρυσι η αύξηση άγγιξε το 5%. Για το 2018 θα χρειαστούν 1,9 εκατομμύρια μελίσσια.

Όμως φέτος παρατηρείται μείωση της τάξης του 15% του ενδιαφέροντος των μελισσοκόμων για την ανθοφορία της αμυγδαλιάς, είτε λόγω της καλοκαιρινής ξηρασίας σε Ντακότα και Μοντάνα, είτε λόγω των τυφώνων Harvey και Irma που έφεραν ισχυρούς ανέμους, βροχές και σημαντικές πλημμύρες στη Φλόριντα και το Τέξας.  Τα μελίσσια χρειάστηκαν συμπληρωματική σίτιση και όχι τροφή από φυσικές πηγές με αποτέλεσμα να μην είναι “έτοιμα” για μια τέτοια μετακίνηση… Εικόνες μεγάλου συνωστισμού, όπως αυτή παραπάνω δεν αναμένεται να επαναληφθούν και φέτος. Θα μάθουμε σύντομα τι επίπτωση μπορεί να έχει αυτό.

Στράτος Σαραντουλάκης
(με πηγές από: beeculture, motherjones)

Advertisements

ΗΠΑ: Μία στις τέσσερις αποικίες μελισσών κατέρρευσε το χειμώνα

Οι μέλισσες στις Ηνωμένες Πολιτείες πεθαίνουν με ρυθμούς μη βιώσιμους για τη μακροπρόθεσμη επιβίωσή τους, προειδοποίησε σε νέα έκθεσή του το αμερικανικό υπουργείο Γεωργίας. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα – οπότε και οι κυψέλες τους είναι πιο ευάλωτες – αναφέρθηκαν απώλειες που φθάνουν σχεδόν το ένα τέταρτο των αποικιών.

P1060170

Συγκεκριμένα, οι αμερικανοί μελισσοκόμοι κατέγραψαν κατάρρευση του 23,2% των κυψελών που διαχειρίζονται, μεταξύ του Οκτωβρίου 2013 και του περασμένου Απριλίου. Παρότι το ποσοστό είναι σαφώς χαμηλότερο από τη μέση ετήσια απώλεια του 29,6% που καταγράφεται από το 2007, είναι πολύ υψηλότερο από το όριο του 18,9% που οι ίδιοι οι μελισσοκόμοι θεωρούν οικονομικά βιώσιμο. Τον περασμένο χειμώνα μάλιστα, οι απώλειες είχαν φθάσει το 30,5%.

«Τα αποτελέσματα της φετεινής έρευνας, αν και ενθαρρυντικά, δεν προσφέρουν μεγάλη ανακούφιση, γιατί δεν είναι γνωστό για ποιο λόγο οι μέλισσες τα κατάφεραν καλύτερα τον περασμένο χειμώνα σε σχέση με τους προηγούμενους», είπε στο National Geographic ο Τζιν Ρόμπινσον, διευθυντής του αμερικανικού Ινστιτούτου Γονιδιωματικής Βιολογίας. «Δεν μπορούμε να εφησυχάσουμε έως ότου κατανοήσουμε πραγματικά τους παράγοντες που ευθύνονται για τις διαφορές στις απώλειες.»

Το υπουργείο προειδοποίησε ότι οι συσσωρευμένες επιπτώσεις στους πληθυσμούς, τα τελευταία 8 χρόνια, συνιστούν μεγάλη απειλή για την επιβίωσή τους, αλλά και τη γεωργική παραγωγή των Ηνωμένων Πολιτειών, καθώς περίπου το εν τέταρτο των καλλιεργειών στη χώρα – από τα βερίκοκα μέχρι τα κολοκύθια – εξαρτώνται από τις μέλισσες για την επικονίασή τους.

«Οι ετήσιες αυξομειώσεις του ρυθμού απωλειών απλώς καταδεικνύουν πόσο περίπλοκο είναι το όλο ζήτημα της υγείας των μελισσών», δήλωσε ερευνητής του υπουργείου Γεωργίας εξηγώντας ότι οι ιοί ή τα παρασιτοκτόνα είναι μόνο δύο από τους παράγοντες που παίζουν ρόλο. Υπενθυμίζεται ότι ιδιαίτερα ένας τύπος παρασιτοκτόνων, τα νεονικοτινοειδή, έχουν συνδεθεί με τη μαζική κατάρρευση αποικιών. Η Ευρωπαϊκή Ένωση απαγόρευσε πέρυσι τρία από αυτά, τα οποία όμως εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται στις Ηνωμένες Πολιτείες.

πηγή: Ναυτεμπορική